Vandenberg

Levensloop Ad Vandenberg

Adrian/ Adje Vandenberg, artiestennaam van Adrian (Ad/Adje) van den Berg, (Den Haag, 31 januari 1954) is een Nederlands hardrockgitarist,componist, muziekproducent, muziekuitgever en kunstschilder. Hij is vooral bekend geworden met de bands Vandenberg en Whitesnake. Begin jaren richtte 80 hij een eigen muziekuitgeverij op, Vandenberg Music geheten.Geboren te Den Haag, op zijn vijfde verhuisd naar Rotterdam en vervolgens op zijn veertiende naar Enschede, waar hij al snel de rockband Mother Of Pearl begon. In die tijd bezocht hij hier de HBS van het Ichthus-college. Op zijn achttiende voegt hij zich bij Jaap Dekkers Boogie & Blues band (met o.a. Ilja Gort (drums, ex-After Tea), Marjo Schenk (vocalist van Moan) en Frans Hoeke (vocalist van Rob Hoekes blues band). Eigenlijk begon op 15-jarige leeftijd met het bandje Load. De bandleden zijn Peter Dragt, Rinze Van der Wal en Herman Kok. Ad noemt ze mijn levenslange vrienden. Herman Kok woont al jaren lang op landgoed Hooge Boekel, waar Ad nog steeds zijn schilderatelier heeft. En waar ook de clips en de fotoshoot van het eerste Moonkings album zijn gemaakt. Bassist Rinze is jarenlang directeur van Poppodium Atak geweest. Daarnaast is Ad actief geweest in de jazzgroep Double Track. In 1973 wordt hij gevraagd om als gitarist te spelen voor het Arnhemse popband Darling, hiermee brengen de single “Guitar Man” uit. Daarna belde Marjo Schenk, die hij kende van de Jaap Dekkers Boogie Band, om een nieuwe band op te starten onder de naam Magic Box. Op toetsen speelde Jan Rietman, later bekend van NCRV programme Lost Vast. Helaas na 1 optreden is de band al uit elkaar geklapt.

 

In 1977 richtte Van den Berg de band Teaser (bluesrock) op, tegelijkertijd begint zijn studie aan de kunstacademie ABK in Arnhem. In 1978 debuteert de band met een LP met Free en Bad Company-achtige bluesrock. Het album werd opgenomen voor het Engelse label Vertigo en enkele singles, waarvan “Do It To Me” een flink succes werd en door Alfred Lagarde grijs gedraaid werd in zijn rockprogramma Het Betonuur. Daarnaast trad de band veel op in Nederland, België en Duitsland en toerde onder meer met AC/DC en Frankie Miller. In 1981 ontving Van den Berg een uitnodiging om auditie te doen bij Thin Lizzy. Na een week te hebben opgetrokken met zanger/bassist Phil Lynott besloot Van den Berg zijn kunstopleiding te voltooien. Hij bleef wel werken als sessiegitarist bij platenopnames van diverse artiesten en deed onder meer tournees in Duitsland met de Pointer Sisters en met Fats Domino. Daarnaast speelde hij in diverse blues-, rock- en jazzbands. 

Het begin: Het Vandenberg Tijdperk.
 Ad van den Berg richtte in 1981 dan zijn eigen band Vandenberg op, nadat hij zijn band Teaser had ontbonden. Hij vroeg hiervoor Bert Heerink (zang) en Dick Kemper (bass), die hij kende van hun vroegere band Treshold en Jos Zoomer (drums), met wie hij al eerder in de bands Mother of Pearl en Teaser had gespeeld.

Adje schreef de songs en teksten voor de band en ontwierp de platenhoezen en het bandlogo. De band kreeg op basis van een ‘5 song demo’ binnen enkele maanden na oprichting als eerste (en tot dusver nog steeds enige) Nederlandse band ooit een platencontract bij een Amerikaans major label, Atlantic, aangeboden door Phil Carson, de toenmalig president. Het debuutalbum werd opgenomen in de studio van Jimmy Page, de gitarist van Led Zeppelin, en met het nummer “Burning Heart” breekt de band eerst door in de Verenigde Staten en Japan, en later ook in Nederland en andere landen. De band ging op tournee door Engeland, Japan en Amerika, onder andere als special guest van acts als Ozzy Osbourne en KISS. Als headliner toerde de band in Nederland, Engeland, de Verenigde Staten, Duitsland en Japan. De kwaliteiten als liedjesschrijver en gitarist trokken de aandacht van David Coverdale, die tot twee keer toe vroeg of van den Berg bij Whitesnake wil komen spelen. Door het succes van het album Vandenberg en de single Burning Heart in Amerika, gaat Van den Berg hier niet op in. Hij wil zich eerst zelf bewijzen in plaats van in het gespreide bed van Whitesnake te stappen, die bekend stond om zijn diverse wisselingen in de bezetting. Van het tweede album wordt het nummer Different Worlds opnieuw een hitje. Maar in Japan naast dit nummer eveneens de song Friday Night. Onder leiding van Jaap Eggermont werd het derde album opgenomen, echter mede door de personeelswisselingen bij Atlantic en het opstappen van Phil Carson bij deze maatschappij viel dit, door de pers zeer goed ontvangen, album promotioneel wat tussen de wal en het schip. In 1986 werd zanger Bert Heerink door Adje aan de kant gezet. De overige Vandenberg leden namen wat demo’s op met zanger Peter Struijk, doch waren evenals de platenmaatschappij nog niet overtuigd dat hij de juiste man was.

 


Vandenberg (1982)

 Heading For A Storm (1984)

Alibi (1985) 

Best of (1990)

 The Defenitive (2004)

 2020 (2020)


Na het zoveelste aanbod van Whitesnake-zanger/bandleider David Coverdale, besloot Adje van den Berg hier op in te gaan en hij trad toe tot Whitesnake, waarmee hij in 1987 twee nummer één hits in de USA en veel andere landen scoorde. Whitesnake werd in deze tijd één van de grootste bands ter wereld en deed tournees langs uitverkochte stadions wereldwijd. Vandenberg bleef als gitarist/componist bij Whitesnake tot 1999, waarmee hij, naast Coverdale, het langst verbonden lid aan deze band was. De andere Vandenberg-leden gingen hierna hun eigen weg, Jos Zoomer en Peter Struyk traden toe tot Avalon. Na het avontuur met Avalon heeft Jos Zoomer in 2010 het drummen weer opgepakt bij de formatie “The Flow”.

Dick Kemper richtte No Exqze op. Zijn latere S&K studio wordt het toneel voor vele succesvolle plaatopnames. Bert Heerink scoorde enkele jaren later een Nederlandstalige hit met “Julie, July” en is in het Nederlandstalig circuit maar ook in grote theaterproducties sindsdien nog altijd actief. In 2008 ontving hij bovendien een Koninklijke onderscheiding voor zijn verdiensten in de popmuziek. 

In 2004 werd de dubbel-CD The Definitive Vandenberg uitgegeven. Ter promotie hiervan besloot de band voor het eerst in bijna twintig jaar samen de studio in te gaan om een nieuwe, orkestrale versie van Burning Heart op te nemen, en verzorgde de band een eenmalig live-optreden bij de televisieshow van Barend en van Dorp. In januari 2005 volgde nog een DVD met een Japans concert uit 1984.

In 2011 schrijft Ad van den Berg voor voetbalclub FC Twente een nieuw clublied, “A number One”. Hierna kondigt hij aan dat hij bezig is met nieuw materiaal voor zijn nieuw te vormen band Vandenberg. Bij het ten gehore brengen van dit nummer, zijn de toekomstige Moonkings leden al te bewonderen aangevuld met pianist Jan Vayne.

 

 Het Whitesnake tijdperk: Het Album 1987

Tijdens de opnames van het nieuwe album loopt het echter totaal mis. Coverdale kan de zangpartijen wegens ziekte niet inspelen en na geruchten over wanbetalingen zit Coverdale met een deel opnames maar geen muzikanten. Om het album af te maken roept Coverdale de hulp van Don Airey en Aynsley Dunbar in. Voor een heropname van ‘Here I go again’ huurt Coverdale de ritmesectie van Heart en de Nederlandse gitarist Ad van den Berg speelt de gitaarsolo in.Als het album klaar is, zit Coverdale zonder muzikanten. Het album heeft ook geen titel en zal onder de naam 1987 (het verschijningsjaar) bekend worden. Om het album te promoten en onder de invloed van MTV moet Coverdale een videoclip uitbrengen. Coverdale ronselt Vandenberg, Vivian Campbell (ex-Dio), Rudy Sarzo (ex-Ozzy Osbourne) enTommy Aldridge (eveneens ex-Ozzy Osbourne) bijeen voor de opnames van de videoclips. Met een Brit, een Amerikaan, een Cubaan, een Ier en een Nederlander moet ook een van de meest internationale hardrockbands op de planken staan. Het album is een groot commercieel succes wat mede te danken is aan die videoclips met de verschijning van fotomodel en actrice Tawny Kitaen. Tijdens de opnamen van de clips bloeit een romance op tussen haar en Coverdale en later zullen zij ook trouwen. Naast harde rocknummers staan er ook rustige rockballads op het album en meerdere singles bereiken hoge plaatsen in de verschillende hitlijsten, tot de hoogste plaats in de USA met de single “Here I go again” (een heropname van een door Marsden gepend nummer). In dezelfde bezetting als gebruikt voor de videoclips treedt de band ook op. Een gepland concert in Nederland wordt afgelast wegens ziekte van Coverdale. Na de tournee verlaat Campbell de groep, niet geheel tot ongenoegen van Vandenberg, die het niet goed met hem kon vinden.

1989: Slip of the Tongue

 Voor het nieuwe album “Slip of the Tongue” componeert Coverdale samen met Vandenberg de nummers. Vanwege een polsblessure (ontstaan door bewegingsoefeningen om zijn pols juist soepeler te maken), kan Vandenberg zijn partijen niet inspelen. Coverdale huurt Steve Vai in en geeft hem carte blanche om de partijen op eigen wijze in te spelen. Door Vai wordt deze mogelijkheid benut om zichzelf bij een groter publiek bekend te maken. Ondanks persoonlijke verschillen tussen Vai en Vandenberg is de tournee de meest succesvolle van Whitesnake. Begin jaren negentig na een uitgebreide wereld tournee, verschijnen diverse Whitesnake bandleden in allerlei soloprojecten. Zo brengt David Coverdale samen met Led Zeppelin gitarist het album “Into The Light” uit. Vandenberg is met aantal Whitesnake-leden, zijn eigen project begonnen Manic Eden.

In 1997 besluit Coverdale om een soloalbum op te nemen. Onder druk van de platenmaatschappij wordt het album ‘Restless Heart’ echter toch onder de naam ‘Whitesnake’ uitgebracht. Een nieuw huurlingenlegioen met naast Coverdale, Vandenberg en Carmassi Tony Franklin, Steve Farris en Derek Hilland wordt samengesteld voor de ‘Farewell Tour’. Een akoestisch optreden met enkel Coverdale en Vandenberg wordt in Japan opgenomen en twee dagen later ook uitgebracht. Hierna besluit Coverdale om opnieuw (tijdelijk) te stoppen met Whitesnake en zich te richten op een solocarrière.

 1987(1987)

 Slip Of The Tongue (1989)

 Restless Heart (1997)

 Starkers In Tokyo (1998)

 


Het Project: Manic Eden

Manic Eden bestond uit ex-leden van Whitesnake en Little Ceaser. In 1994 richtte Van den Berg een nieuwe band op, Manic Eden, samen met de Rudy Sarzo (bassist) en Tommy Aldridge (drummer) van Whitesnake. Jammer genoeg beleeft het maar bij dit enige wapenfeit het album Manic Eden. Dit project kwam tot stand als gevolg van het besluit van David Coverdale, om begin jaren negentig om ruimte te maken voor zijn solo behoefte. De overige bandleden gingen niet bij de pakken neerzitten en de overige bandleden grepen deze mogelijkheid aan om een nieuwe band te gaan vormen.  Als zanger werd in eerste instantie James Christian aangetrokken, maar deze zou het niet lang volhouden en werd al voor de opnames ontslagen. Als vervanger werd Little Ceaser zanger Ron Young binnen gehaald. De muziek was al voor het grootste gedeelte al geschreven door Ad Vandenberg. Na de komst van Ron Young werden de composities afgemaakt en had deze hierin ook een bijdrage. Het album werd uiteindelijk uitgebracht op 24 Maart in 1994. Het album bevat melodieus blues georiënterende hardrock. Ook speelde hij mee op het bluesalbum van Paul Rodgers, vanaf het begin een enorme invloed van hem, een eerbetoon aan Muddy Waters. Na één album en een tournee door Frankrijk en Japan keerde Van den Berg weer terug naar Whitesnake. 

 

Manic Eden (1994)


De Jaren 1999 t/m 2005

In 1999 besluit Vandenberg zich weer eens met zijn schilderkunst bezig te gaan houden, zijn oorspronkelijk beroep. Tijdens zijn carrière als gitarist probeerde hij zich zoveel als de omstandigheden het toelieten met zijn tweede passie bezig te houden, maar kwam dit op het tweede plan door de hectische toerschema’s. Vanaf dat moment gaat Ad steeds meer aandacht besteden aan zijn schilderactiviteiten en raakt de muziek wat meer op de achtergrond. In 2001 maakt hij deel uit van het begeleidingsteam van het televisieprogramma Starmaker, waaruit de band K-Otic voortkomt. Voor dit project schrijft en produceert hij twee hitsingles, tezamen met drie andere songs. In 2004 komt de dubbel-cd The Definitive Vandenberg uit met daarop een nieuwe, orkestrale versie van Buring Heart, live opnames uit de VS en Japan en originele demo’s van enkele niet eerder uitgebrachte songs. Ook is Vandenberg te zien in het programma Single Luck en bij Barend & Van Dorp, waar de band voor het eerst in zo’n twintig jaar weer live optreedt. In 2005 verschijnt de DVD Live In Japan met daarop een Japans optreden uit 1984. Als extra’s bevat de DVD onder meer vier videoclips en de aflevering uit Single Luck. De kunstwerken van Adrian Vandenberg worden met regelmaat in binnen- en buitenland geëxposeerd en in 2005 verschijnt er een boek (uitgeverij Waanders) over de schilderijen die hij tussen 1976 en 1994 heeft gemaakt, waaronder de covers van Teaser, Vandenberg en Manic Eden.

De jaren 2006 t/m  2013

Toen Whitesnake in 2006 optrad op het Arrow Rock Festival in Lichtenvoorde was Van den Berg opnieuw van de partij om Here I go again van een gitaarsolo te voorzien. Dit soort verrassingsoptredens vinden vervolgens regelmatig plaats en er wordt onder Whitesnake-fans al jaren gespeculeerd of Vandenberg zal terugkeren in de band. Dit mede door de inmiddels legendarische, in de muziekwereld ongebruikelijk hechte vriendschap tussen Coverdale en Vandenberg. Van 24 november tot en met 21 december is in Cultuurcentrum Luchtbal te Antwerpen Van den Bergs overzichtstentoonstelling Stuck Between Rock And Artplace (Paintings 1977-2007) te bezichtigen.

Sinds 2004 worden de schilderijen van Vandenberg regelmatig tentoongesteld in binnen- en buitenland.

Op 22 maart 2008 ontving Adje Vandenberg in Vlissingen voor zijn muzikale verdiensten de Eddy Christiani Award. Bij die gelegenheid trad hij, samen met vroegere Vandenberg zanger Bert Heerink, voor het eerst sinds lange tijd weer op en voerde enkele Vandenberg nummers uit.

Tijdens de zesde editie van de Eddie Christiani Award in 2011 in Vlissingen overhandigt Ad van den Berg de prijs aan gitarist Brian May van de Britse band Queen. 

In 2011 doorbreekt Adje Vandenberg vrij onverwacht de door hem verkozen muzikale stilte door het nummer A Number One uit te brengen, een typisch stadion rocksong, die vrijwel gelijk na het uitkomen door FC Twente geadopteerd wordt als nieuw clublied. Vandenberg voert het nummer live uit bij de huldiging van zijn ‘home team’ en wordt daarbij terzijde gestaan door zanger Jan Hoving en Vandenbergs goede vriend collega Jan Vayne.  Als Whitesnake op 3 december voor een optreden naar Enschede komt, (mede door Ad Vandenberg georganiseerd) betreedt Van den Berg het podium van het Muziekcentrum voor een gastoptreden. Uit diverse publicaties blijkt dat Adje Vandenberg een nieuw album aan het voorbereiden is en verwacht wordt dat dit in het voorjaar van 2012 uit zal gaan komen. In het tijdschrift Aardschok vertelt hij journalist Bastiaan Tuenter dat hij met zanger Jan Hoving aan nieuw materiaal werkt. Deze zal hij waarschijnlijk onder zijn eigen naam uitbrengen. Dat mag hij, want na een rechterlijk geschil met oud-zanger Bert Heerink en oud-bassist Dick Kemper beslist de kantonrechter aan het einde van 2011 dat de gitarist de rechtmatige naamhouder van de band is.

Ondanks dat Adrian Vandenberg de rechtmatige naamhouder is, heeft hij, samen met andere muzikanten, de band “Vandenberg’s Moonkings” opgericht in het najaar van 2013. 

Vandenberg’s Moonkings

Persbericht: Mascot Label Group tekent Vandenberg’s MoonKings
maandag 18 november 2013  (Jiska Staal)

Rockband Vandenberg’s MoonKings heeft getekend bij Mascot Label Group. Het titelloze album van Vandenberg’s MoonKings zal op 21 februari 2014 uitkomen, waarna de band wereldwijd op tournee gaat.De nieuwe band van hardrockgitarist Adje Vandenberg, die beroemd werd met de bands Vandenberg en Whitesnake, sluit zich daarmee aan tot de Mascot-familie, waartoe ook onder meer Joe Bonamassa, Beth Hart, Volbeat, Zakk Wylde/Black Label Society en De Staat behoren. Ed van Zijl, CEO Mascot Label Group, is blij met Vandenberg’s MoonKings: “Adje Vandenberg is een van ’s werelds meest vooraanstaande rockgitaristen. Ik heb zijn carrière vanaf het begin gevolgd en het spreekt voor zich dat wij ons er enorm op verheugen om eindelijk met hem samen te werken. Vandenberg’s MoonKings is een frisse, hardrockende nieuwe band die zonder twijfel een enorme impact zal hebben in de scene.”Vandenberg’s MoonKings bestaat uit Adje Vandenberg (gitaar), Jan Hoving (zang), Sem Christoffel (bas) en Mart Nijen (drums). De band werkt momenteel in de Hilversumse Wisseloord Studio’s aan de opnamen van het titelloze debuutalbum.

“De band is er helemaal klaar voor om de wereld te laten horen waar we toe in staat zijn, dus kijken we enorm uit naar het moment dat we ons album aan iedereen kunnen presenteren, en ik ben blij dat Ed van Zijl ons de gelegenheid geeft dit te doen”, aldus Vandenberg. 

Vrijdag 13 februari.

PREMIÈRE: ‘BREATHING’ VAN VANDENBERG’S MOONKINGS

Adje Vandenberg, volgens velen Neerlands grootste rocker ooit, is terug van weggeweest met Vandenberg’s MoonKings. Het debuutalbum van deze nieuwe band verschijnt op 21 februari en vandaag mag OOR.nl de videoclip van single Breathing in première laten gaan.

Een beetje rockliefhebber wacht al jaren op nieuw werk van Vandenberg. Niet zo gek dus dat er heel veel verwacht wordt van dit nieuwe album. ‘De laatste plaat die hij maakte was met Whitesnake in 1998. Nu bekend is geworden dat er nieuwe muziek aankomt, word Vandenberg werkelijk overspoeld met allemaal enorm enthousiaste reacties van over de gehele wereld. Het is verbazingwekkend hoe trouw de fans zijn gebleven. Het is gewoon bizar’, aldus Adje zelf. Fans van Whitesnake wacht overigens een speciale verrassing, want niemand minder dan David Coverdale is te horen op het album. Hij vertolkt de in een geheel nieuw jasje gestoken Whitesnake-klassieker Sailing Ships, zoals alleen hij dat kan.

Vrijdag 21 februari

CD presentatie Vandenberg’s Moonkings

Support act (The Road Home)

Locatie: Atak Enschede

Grolsch Zaal

Uitverkocht

Ad Vandenberg is terug! Vandenberg’s Moonkings is het gloednieuwe muzikale kindje van de Enschedese gitarist bekend van Vandenberg en natuurlijk Whitesnake.  Samen met zanger Jan Hoving en de jonge honden Sem Christoffel (bas) en Mart Nijen Es (drums) die beiden afstudeerden aan de Artez popacademie in Enschede, nam Vandenberg het debuut album op. 

De plaat komt 21 februari uit via Mascot Records (o.a. Bonamassa, Beth Hart) en de CD presentatie is uiteraard in Poppodium Atak op diezelfde datum! 

Goed nieuws voor de echte fans. MoonKings zal naast haar eigen muziek ook klassiekers van zowel Whitesnake als Vandenberg spelen! Weer een extra reden waarom je hier bij moet zijn.

2017

Het heeft een tijdje geduurd, maar op 6 september werd bekend gemaakt, dat het nieuwe Moonkings album zal verschijnen op 3 November. Het album krijgt de titel MKII. De albumpresentatie zal uiteraard in hometown Enschede worden gegeven.

Na het overweldigende optreden in 2014 komen Vandenberg’s Moonkings op 11 november weer terug naar Atak! Dit maal vieren we met de Nederlandse Hard Rock band de release van hun tweede album, dat dit najaar nog voor het concert zal verschijnen.

Het debuutalbum kreeg lovende recensies en stond op #1 in de Amazon Charts in zowel Japan als Engeland. Daarmee was internationeel succes ook voor het Moonkings project een feit, en zijn ze naast diverse shows in het buitenland twee keer op tournee geweest in Japan en Engeland.

 2018 

Dit maal geen studio album met nieuw materiaal, er zal een acoustische album verschijnen.

 Het album zal nummers bevatten uit Vandenberg’s carriëre, dus nummers van Vandenberg, Whitesnake en Moonkings.

Tracklist

“What Doesn’t Kill You,” “Sailing Ships,” “Out Of Reach,” “One Step Behind,” “Burning Heart,” “Walk Away,” “Breathing,” en “Sundown.” 

“Shundown” is een nieuw acoustisch instrumentaal nummer op het  album.

2019 

Aankondiging Vandenberg’s Moonkings gaat “tijdelijk” in de ijskast. Er volgt nog een laatste clubtour door Nederland, die wordt gepresenteerd als de Hibernation Tour.

vrijdag 13 december is het dan zover het laatste optreden van de Vandenberg’s Moonkings in Enschede.

Het aanplak affiche luidt: Vandenberg’s Moonkings (allerlaatste show!) van de beste hardrockband die ons land op dit moment rijk is.

Vijf jaar Vandenberg’s Moonkings. Dat moet gevierd worden en Adje, Jan, Mart en Sem, en doen dat met een clubtour, die tevens voorlopig de laatste zal zijn in Nederland.

Vanaf de release van het debuutalbum in 2014 was het duidelijk dat het de voormalige gitarist van onder meer Vandenberg en Whitesnake menens was en dat de internationale (hard)rockscene een top-act rijker was. Die eerste vijf jaar voelen dan ook als een triomftocht. Festivals in binnen- en buitenland plat gespeeld, uitverkochte clubtours en lovende recensies voor beide studio-albums en niet te vergeten de akoestische EP Rugged & Unplugged uit 2018. Absoluut hoogtepunt was een Europese tournee als special guests van Scorpions en vergeet vooral ook niet de aangrijpende documentaire ‘Adje’, in 2018 uitgezonden in ‘Het Uur van de Wolf’.

Reden genoeg voor een feestje en dat gaat deze clubtour ook zijn. Ondertussen broedt mastermind Adrian Vandenberg alweer op spectaculaire nieuwe plannen maar voordat er nieuwe, andere wegen worden ingeslagen kunnen de fans nog één keer genieten van Neerlands allerbeste hardrockband van de afgelopen vijf jaar: Vandenberg’s Moonkings.

 


 

 Vandenberg’s Moonkings (2014)

 MKII (2017)

 Rugged & Plugged (2018)


 

2020

We zijn nog maar net een maand in het nieuwe jaar en het goede nieuws van de doorstart van Vandenberg is een feit.

24-01-2020

Very successfull Dutch hard rock band VANDENBERG IS BACK! In all secrecy guitarist Adrian Vandenberg worked on a relaunch of his baby. After 3 albums and a world wide hitsingle with ,,Burning Heart”, Adrian moved on with Whitesnake, Manic Eden, Moonkings but now he is back with VANDENBERG.

On the album, currently recorded in Los Angeles with producer Bob Marlette, (Black Sabbath, Alice Cooper) he gets the help of drummer Brian Tichy, bassist Rudy Sarzo and singer Ronnie Romero. The full line-up of VANDENBERG will be Koen Herfst (drums), Randy van der Elsen (bass), both of them are partly present on the album as well, and of course Romero and Adrian Vandenberg. The plan is to tour the world after the album release.

Source: Headbangers Lifestyle.

Als we het artikel nader bekijken, blijkt het te verwijzen naar een artikel uit de Aardschok, die is uitgekomen op 24 januari.

Vandenberg bestaat weer!

Tijdens de afgelopen feestdagen bereikte het bericht dat Adriaan van den Berg, zeg maar “Adje”, de ooit naar hem vernoemde band Vandenberg nieuw leven heeft ingeblazen. Naast Ad bestaat de actuele bezetting uit bassist Randy van der Elsen, drummer Koen Herfst en de Chileense topzanger Ronnie Romero. Wanneer dit wordt gepubliceerd wordt legt Vandenberg in Los Angeles de laatste hand aan een later dit jaar te verschijnen vierde studio-album van Vandenberg. We willen natuurlijk hier het fijne van weten en het laatste nieuws komt van Ad zelf in een interview met Aardschok. 

Ad, opeens zit je in LA in de studio om een nieuw Vandenberg-album op te nemen.. 

Het kan raar lopen hé? Toen ik een jaar of drie geleden hoorde dat Ritchie Blackmore weer wat shows met Rainbow ging doen, was ik natuurlijk benieuwd met welke zanger hij dat ging doen. Ik ben altijd een enorme Rainbow fan geweest en met name van de Dio-periode. Ik checkte YouTube en zag Ronnie Romero daar ongelofelijk goed de songs van Deep Purple en alle Rainbow-periodes zingen. Ik stond perplex. Mijn managers en mijn platenbaas hadden al vaker, los van elkaar, voorgesteld weer gewoon onder de naam Vandenberg te gaan werken. Daar heb ik vaak en lang over nagedacht. Het was voor mij echter alleen bespreekbaar als ik er een zanger van wereldklasse voor kon vinden. Een zanger zoals Ronnie. Uiteindelijk heb ik contact gezocht met hem. Hij reageerde superenthousiast en vertelde me dat voor hem qua zingen alles begon toen hij “Starkers In Tokyo” hoorde – een akoestisch album van David Coverdale en mij. Alles viel op een volkomen natuurlijke manier op zijn plek. Voor mij als songwriter was dit enorm inspirerend; ik heb tijdens het schrijven van de songs gewoon al mijn muzikale invloeden lekker laten binnen komen en een album geschreven waar ik als rockfan al jaren op zit te wachten. En als ik er zolang op wacht, dan zullen er wel vast wel meer mensen op wachten.” 

Is het wat betreft MoonKings einde verhaal?

“Ik heb het enorm naar mijn zin gehad met MoonKings, maar het grote probleem was dat we maar erg beperkt buitenlandse shows konden doen omdat onze zanger Jan Hoving erg moeilijk weg kon van zijn landbouw bedrijf. Ik heb sinds 1982 een mooie internationale reputatie opgebouwd, dus je kunt je voorstellen dat het frustrerend was dat daar niks mee kon worden gedaan. Ik miste het doen van internationale shows enorm en besloot een paar maanden geleden daar maar eens iets aan te doen. Het was een moeilijke maar noodzakelijke stap om MoonKings dan maar in de ijskast te zetten.” 

Wie speelt er op het album en wie zitten in de band?

“Op het album drumt Brian Tichy (Ozzy, Whitesnake, Zakk Wylde, Lynch Mob) en ook onze eigen Koen Herfst, die in de band zit. Mijn goede vriend Rudy Sarzo bast, maar ook Randy van der Elsen (Tank, Motorjesus), die dus ook in de band zit. De bandbezetting kwam wat later tot stand, vandaar dat de Nederlandse muzikanten niet alles hebben ingespeeld. De producer is verteraan Bob Marlette, bekend van zijn werk met onder andere Black Sabbath, Rob Halford en Alice Cooper.”

Ik neem aan dat het geen optie was om weer met zanger Bert Heerink en bassist Dick Kemper te gaan werken…

“Nee! Heerink en Kemper hebben bij hun pogingen om de bandnaam te kapen zes rechtszaken verloren en daarmee onze onderlinge verhoudingen compleet naar de kloten geholpen. We hebben destijds een superspannende tijd gehad waaraan ik mooie herinneringen bewaar, maar door die bizarre en surrealistische acties heb ik er een bittere nasmaak aan over gehouden. Dat gaan we nu even goed maken! Ik vind het alleen jammer dat mijn inmiddels overleden vader dit niet meer kan meemaken, hij was minstens even kwaad op Heerink en Kemper als ik. Hij nam het begrijpelijkerwijs nogal persoonlijk op vanwege de familienaam.” Bron: Aardschok januari/februari 2020.

Coronacrisis of niet: Ad Vandenberg dropt doodleuk een nieuwe plaat.

ENSCHEDE – Vandenberg is terug. Vandaag presenteert Ad ‘Adje’ Vandenberg het fonkelnieuwe album ‘2020’. Het is tegelijk een afrekening met het verleden.

Coronacrisis of niet – Ad Vandenberg dropt doodleuk een nieuwe plaat.  Geen releaseparty’s, geen shows, geen tournees. De gitaarreus uit Enschede kijkt daar nuchter tegenaan. „Onze Europese tournee zou deze week van start gaan. Die hebben we uitgesteld. De releaseparty’s in Paradiso en op het Ribs & Blues festival in Raalte zijn helemaal van de baan. Maar goed, hoe erg is dat?”

Vandenberg behoeft verder geen introductie. Hij is de naamgever van de band die in 1981 werd opgericht en wereldwijd furore maakte met de hit Burning Heart. De band hield in 1987 op te bestaan maar behield zijn mythische klank. Vandaar dat de Enschedeër, nu het nieuwe album er is, weer overal opduikt. 

Volle laag

Hij neemt daarbij geen blad voor de mond. Iemand als René Froger kan zomaar de volle laag krijgen. Die volkszanger jammerde onlangs dat artiesten hard getroffen worden door de coronacrisis. Vandenberg: „Dan denk ik: pleur op man. Niet wij, maar de mensen die de ziekte onder de leden hebben of hun dierbaren zijn verloren, díe worden hard getroffen.”

Het geluid van het album ‘2020’ wordt omschreven als ‘Whitesnake meets Rainbow’. „Ach, dat is zo’n definitie die niet van mij komt. Maar ik snap het wel: ik heb heel wat jaartjes in de Engelse hardrockband Whitesnake gespeeld en Ronnie zong de pannen van het dak in Ritchie Blackmore’s Rainbow. Er zit wel een bepaalde logica in. Bovendien lees ik dat liever dan ‘Guus Meeuwis meets Marco Borsato’. Want zo stel ik me de hel voor, haha.” 

Burning Heart

Een in het oog springend nummer is Burning Heart. Een remake van het origineel uit ’82. „Grappig genoeg is deze versie nog ingespeeld door de Moonkings. Ik had de bezetting nog niet rond toen we de eerste persberichten de wereld in stuurden. Ronnie Romero heeft hem wel ingezongen. En hoe. Echt abnormaal goed.”

De opmerking is een sneer naar de oorspronkelijke zanger Bert Heerink. Na het uiteen gaan van Vandenberg bereikte de relatie tussen gitarist en zanger een dieptepunt als gevolg van een rechtszaak over de bandnaam. Samen met ex-bassist Dick Kemper maakte Heerink aanspraak op de naam. Een zaak die ze uiteraard kansloos verloren.

„Met deze nieuwe bezetting spoel ik de nare smaak van toen weg. Dit is een nieuw begin, en ik heb er ontzettend veel zin in. Ja, ondanks alle belemmeringen die er momenteel zijn. Weet je, die positieve instelling heb ik van mijn moeder. Ze is 94 en klaagt nooit. Drie weken geleden heb ik haar opgezocht, samen met mijn zus. Moeder zat in een serre, wij buiten achter het glas met de telefoon in de hand. Ze zag de lol er wel van in. Geweldig toch?”

Bron: Tubantia

Ad van den Berg: Herman Brood vond me altijd maar een saai baasje

Met een verse bezetting en een nieuw album maakt rockband Vandenberg na 33 jaar zijn comeback. Constante factor is de 66-jarige naamgever Ad op gitaar.

Zeker, hij heeft er even aan gedacht de comeback uit te stellen. De vraag: moesten de sinds 1987 zwijgende gitaren van rockband Vandenberg uitgerekend opnieuw worden aangeslagen tijdens een pandemie waarin livepodia droogstaan? ,,Onze eerste reflex was: uitstellen die hap,’’ bast Ad van den Berg door de telefoonlijn vanuit woonplaats Enschede.

Maar uiteindelijk is een oerkracht als die van het ronkende gitaargeweld van Vandenberg natuurlijk niet te kooien. ,,We dachten: ‘Laten we vooral nou niet doen wat alle anderen ook doen.’ Straks in het najaar komt iedereen met z’n opgeschoven albums. Wij hebben onze plaat klaar, zijn er trots op en gooien hem gewoon de wereld in.”

Van den Berg is er het type niet naar lijdzaam te wachten op wat komt. ,,Misschien is het voor ons een geluk bij een ongeluk. Nu niemand naar buiten durft met zijn nieuwe muziek, willen bijna alle rockbladen verhalen met ons. Ik zit vrijwel dagelijks aan de telefoon voor interviews met Hongarije, Duitsland of Engeland.’’

Het is in de wereld van de splijtende gitaarsolo dan ook geen geringe gebeurtenis: de heroprichting van Vandenberg met de naamgever als vanouds in positie voor de ene gierende solo na de andere. Naast hem een geheel nieuwe bezetting. Op zang geen Bert Heerink, maar de Chileen Ronnie Romero, die eerder de stem was van rockmastodont Ritchie Blackmore’s Rainbow.

Wel terug op het repertoire én op het vrijdag te verschijnen album 2020: de klassieker Burning Heart, in een knisperverse versie. Op die hit sloeg Vandenberg in 1982 de pijlers van zijn kortstondige internationale succes. Het waren de dagen waarin je zonder haar tot net boven de broekriem geen vermelding ‘gitarist’ in je paspoort kreeg. De hairmetal kwam op, stadionrock werd de internationale voertaal in de muziek.

Avontuur

De videoclip van Burning Heart – Van den Berg gehuld in panterlegging, de lange manen bijna verstrikt in de snaren van zijn Gibson – bleek een onbedoelde sollicitatie bij de eighties-grootheden van Whitesnake. Frontman David Coverdale rekruteerde Van den Berg als gitarist. Samen scoorden ze in 1987 de wereldhit Here I Go Again.

Dat Hollywood-avontuur duurde voor Van den Berg tot begin jaren 90. Toen de band tijdelijk werd opgeheven legde hij zich toe op zijn schilderijen, werd vader een dochter (‘Ik wilde geen vader zijn die af en toe eens langs kwam, omdat hij verder alleen maar aan het optreden was’) en richtte uiteindelijk de groep Vandenberg’s Moonkings op. Die formatie, met Jan Hoving als zanger, speelde de afgelopen voornamelijk bluesrock.

,,Maar ik merkte dat ik bij het schrijven als vanzelf steeds heavier klonk. Ook begon ik het zigeunerleven van het toeren met een band te missen. Jan heeft een boerenbedrijf, kan niet langer dan een dag of drie van huis. Het begon te wringen. Moest ik dan een nieuwe zanger zoeken en de muzikale koers verleggen?’’

Het antwoord bleek ‘nee’. De Moonkings staan, zoals Van den Berg het formuleert, ‘even op ijs’. ,,In eerste instantie voelde het terughalen van Vandenberg iets te nostalgisch aan. Dat gevoel van oude glorie herkauwen wilde ik dus absoluut niet uitstralen. Veel van de groepen uit die tijd die uit de dood herrijzen, missen toch het echte vuur. Ik wilde juist een band met een hedendaagse attitude die een brug slaat tussen het hardere werk uit de jaren 80 en dat van nu.’’

Gretige tiener

Of dat is gelukt? Dat hoef je Van den Berg natuurlijk niet te vragen. ,,Hoe vaker ik luister naar onze plaat hoe meer ik denk: ‘Het knalt als de tering, maar je hoort wel onze roots.’ In die zin is mijn ambitie nog hetzelfde als toen ik begon. Vreselijk toch, die reünietours onder het motto ‘Laten we het nog maar eens een keertje doen allemaal’? Voor mij is het alleen de moeite als iedereen speelt alsof z’n leven ervan afhangt.’’

Het lijkt de houding van een gretige tiener. Toch ontvangt Van den Berg over enkele maanden zijn eerste AOW. ,,Lijkt me een grappig moment, die eerste storting. Dat bedrag zie ik als een leuke fooi, zal er een keer goed van uit eten gaan. Maar ik blijf toch echt vol aan het werk. Van die leeftijd merk ik dus helemaal niets. Ik besef: dat is een bevoorrechte positie. We zijn in de familie gezegend met sterke genen. Ik ben gisteren nog bij mijn moeder geweest. Die is 94 en straalt van de levenslust. Als ik op het podium sta, ervaar ik geen enkel verschil met vroeger.’

Het knalt als de tering, maar je hoort wel onze roots

,,Daar moet je wel wat voor doen natuurlijk. Zie je lichaam als een auto, zeg ik altijd. Die moet je goed onderhouden, dan blijft op de weg. Ik let op mijn voeding, skeeler veel en drink heel matig. Drugs heb ik al helemaal nooit gedaan. Dat werd me niet altijd in dank afgenomen. Herman Brood vond me altijd maar een saai baasje. ‘Kom op, Adje. Doe even gezellig mee.’ Ik veroordeel niemand, hoor. Maar constateer wel: ik sta nu nog op het podium te springen. Zijn laatste sprong was er een van een hotel.’’

Vandenberg keert terug in een op het oog geheel ander muzieklandschap. Past de groep nog tussen de beats uit de laptop, de DJ’s en de rappers? ,,Waarom niet? Het kan toch prima naast elkaar bestaan? Ja, ik denk dat de kids nog steeds net zo gek zijn op gitaarmuziek als vroeger. Als je nu een paar van die lekkere AC/DC-riffs opzet voor een stel peuters, staan die gewoon te stuiteren, hoor. Dat is een oergevoel. Dat verdwijnt nooit.’’

Bron: Algemeen Dagblad