Joel Hoekstra’s 13 – From The Fade

Joel Hoekstra’s 13 – From The Fade

Jaar van release: 2026

Label:  Frontiers Music

Er zijn gitaristen die hun hele carrière proberen om “de volgende Eddie Van Halen” te worden. En er zijn gitaristen die simpelweg hun vak verstaan, overal inzetbaar zijn en zich ondertussen ongemerkt tot een vaste waarde in de rockwereld ontwikkelen. Joel Hoekstra behoort zonder twijfel tot die tweede categorie. Een muzikant die zijn gitaar laat spreken zonder daarbij constant met de ellebogen te hoeven zwaaien.

Wie de naam Hoekstra de afgelopen twintig jaar ergens heeft zien opduiken, weet dat hij ongeveer overal tegelijk lijkt te spelen. Hij was jarenlang een belangrijk onderdeel van Night Ranger, stond op de planken met Cher, was een vaste kracht bij Whitesnake en maakt nog altijd deel uit van het bombastische spektakel dat Trans-Siberian Orchestra heet. Tussendoor werd hij ook nog eens ingehuurd door grootheden als Accept voor livewerk.

Kortom: als er ergens een gitaar nodig is die melodie, techniek en gevoel combineert, gaat de telefoon bij Hoekstra.

Maar zelfs de drukst bezette sessiemuzikant krijgt af en toe de behoefte om zijn eigen ideeën te bundelen. En zo ontstond in 2015 Joel Hoekstra’s 13, een project waarin de gitarist zijn liefde voor melodieuze hardrock volledig kan botvieren.

Het debuut Dying To Live (2015) maakte meteen indruk door de sterke bezetting en de klassieke hardrocksound. Daarna volgden Running Games (2021) en Crash Of Life (2023), platen waarop Hoekstra een kleine supergroep om zich heen verzamelde. Ook op From The Fade blijft de basisbezetting intact en dat is er een waar menig producer jaloers van zou worden.

De ritmesectie bestaat uit niemand minder dan drummer Vinny Appice — bekend van Black Sabbath, Dio en Last in Line — en bassist Tony Franklin, ooit actief bij Blue Murder en The Firm. Achter de toetsen zit progvirtuoos Derek Sherinian, die zijn strepen verdiende bij Dream Theater en Black Country Communion.

En alsof dat nog niet genoeg is, verzorgt Jeff Scott Soto de achtergrondzang.

De hoofdrol achter de microfoon is opnieuw weggelegd voor de Indiase zanger Girish Pradhan, die al indruk maakte op Crash Of Life. Zijn krachtige, flexibele stem blijkt opnieuw een perfecte match voor Hoekstra’s melodieuze maar stevige composities.

From The Fade opent met “You Can Give”, een energieke track waarin meteen duidelijk wordt waar dit album om draait: stevige riffs, een breed refrein en een solo die precies lang genoeg duurt om je te laten glimlachen zonder dat het een oefening in vingergymnastiek wordt.

Ook “The Fall” en “Lifeline” houden het tempo hoog. Het zijn klassieke hardrocksongs met een moderne productie, waarbij vooral Pradhan indruk maakt met zijn bereik en expressie. Hij kan rauw uithalen wanneer het moet, maar laat ook een meer melodieuze kant horen.

Dat melodieuze aspect komt nog sterker naar voren in “Will You Remember Me”, een nummer met een licht poppy randje. Niet iedereen zal daar even warm voor lopen, maar het laat wel zien dat Hoekstra zijn muziek niet in een strak metalen keurslijf wil persen.

Wat opvalt aan From The Fade is hoe goed de nummers zijn opgebouwd. Dat is geen toeval. Met muzikanten van dit kaliber kan je het je simpelweg niet permitteren om half werk af te leveren.

Neem “Start To Fight” en “All I Do”: beide nummers combineren krachtige riffs met melodieuze refreinen en tonen hoe goed Hoekstra balans weet te vinden tussen virtuositeit en toegankelijkheid.

Een van de hoogtepunten is “Misunderstood”, waarin elke muzikant kort de ruimte krijgt om te schitteren. Het resultaat is een kleine muzikale estafette die duidelijk maakt waarom deze band uit zulke ervaren rotten bestaat.

Ook “The End Of Me” verdient een speciale vermelding. De track begint als een powerballad, maar groeit langzaam uit tot een epische rocker waarin Pradhan vocaal volledig losgaat. Sherinian en Hoekstra bouwen de spanning prachtig op, terwijl Appice en Franklin de fundering onverstoorbaar stevig houden.

Betekent dit dat From The Fade een revolutionaire plaat is? Nee. De muzikale koers verschilt nauwelijks van die van de drie voorgangers. Wie het eerdere werk kent, zal zich meteen thuis voelen.

En misschien is dat ook precies de bedoeling. Dit project draait immers niet om experiment, maar om vakmanschap en liefde voor klassieke hardrock.

Er zijn dan ook nauwelijks echte missers te vinden. Alleen “Will You Remember Me” voelt hier en daar wat minder overtuigend, maar zelfs dat nummer is nog altijd degelijk uitgevoerd.

Eindconclusie

Met From The Fade levert Joel Hoekstra opnieuw een album af dat precies doet wat het moet doen: liefhebbers van melodieuze hardrock een uur lang uitstekend vermaken.

De gitarist bewijst eens te meer waarom hij door zoveel grote namen wordt gevraagd. Zijn spel is technisch indrukwekkend, maar blijft altijd in dienst van het nummer. In combinatie met een topbezetting en de krachtige zang van Girish Pradhan resulteert dat in een album dat nergens revolutionair is, maar wel constant van hoog niveau.

Misschien ontbreken de echte hits die een project als dit naar een nog hoger plan tillen, maar aan kwaliteit geen gebrek.

Of dit gezelschap ooit samen het podium opgaat, blijft voorlopig een open vraag. En dat is eigenlijk het enige wat een beetje wringt. Want nummers als deze zouden live ongetwijfeld nog een extra vonk krijgen.

Tot die tijd moeten we het doen met de plaat zelf. En eerlijk is eerlijk: dat is bepaald geen straf.

Reacties zijn gesloten.

Ondersteund door WordPress | Thema: Baskerville 2 door Anders Noren.

Omhoog ↑