Curtainfall – van digitale hersenschim tot theater van vlees en bloed (nou ja… bijna)
Er zijn bands die beginnen in een vochtige oefenruimte boven een snackbar in pakweg een plaats in Twente, waar de TL-balk zoemt, de koffie naar terpentine smaakt en de drummer altijd nét te hard speelt.
En er zijn bands die simpelweg opstarten.
Curtainfall behoort onmiskenbaar tot die laatste categorie.
Wat ooit begon als een nachtelijk experiment – het soort knip-en-plakwerk dat je normaal gesproken de volgende ochtend met plaatsvervangende schaamte weggooit – is inmiddels uitgegroeid tot een project met een eigen smoel, een eigen mythologie en, belangrijker nog:
